De vraag die centraal stond: waar lopen de meeste supervisanten tegenaan bij het leren van EFT? En hoe sluiten we daar het beste op aan als begeleiders van hun leerproces? 

Door te brainstormen, ervaringen te delen en in rollenspellen moeilijke opleidersituaties te oefenen, hebben we elkaar geïnspireerd en werken we samen aan het versterken van ons EFT-opleidersteam.

Docenten gingen naar huis met nieuwe lesplannen, supervisoren zijn weer helemaal up-to-date over het huidige opleidingsaanbod en trainers hebben inspiratie opgedaan voor de EFT-podcast die binnenkort opgenomen gaat worden.

Corien Boers vertelt over haar beleving van deze inspirerende en productieve dag:

Nieuwsgierig en met een open blik begaf ik mij naar het Landhuis in de Stad. Wat een prachtige plek, allemachtig; natuur, rust en de stad!

We hebben gesproken en gezocht naar hoe de EFT-bril ook op te houden tijdens het lesgeven en tijdens de supervisiemomenten. Hoe ons dat toch elke keer weer helpt om aan te sluiten bij waar het over gaat bij ieder van ons.

Er zijn allerlei ontwikkelingen waar we gezamenlijk over hebben gebrainstormd; hoe willen we dit aanvliegen, wat is hierin belangrijk, wat moeten we juist wel en juist niet doen?

En, we hebben afscheid genomen van onze Barbara Kohnstamm. Toen zijn er wel wat tranen gevallen. Een boegbeeld en pijler die wij als tweede generatie maar eens moeten gaan zien op te vullen.

Voor de teambuilding hebben we Jenga gespeeld. Opvallend dat het gros van deze groep niet een beetje, maar behoorlijk fanatiek is, tactieken bedenkt, de anderen probert af te leiden om maar de hoogste toren te kunnen bouwen. ( oké,oké, ook ik..)

'Ik bekijk het maar door de hechtingsbril; je plaagt wie je liefhebt...'

Misschien is de mooiste samenvatting van de dag: verbinding, verlies, ontwikkeling. Een groep mensen die elkaar serieus neemt en wil leren— behalve wanneer er een toren gebouwd moet worden. Dan blijkt ineens dat ook de meest doorgewinterde EFT-professional gewoon een mens is.